اولین روزه تولدت مبارک 

لحظه هامان را به یاد بیاور

ترانه بودنمان را از سر بگیر

پرواز آخرین ترانه ماست

بال ها را به یاریمان بیاور

فریادهامان را سرازیر کن

پرواز آخرین فریاد ماست

آسمان را به یاریمان بیاور

اشک ها را جاری کن

پرواز آخرین اشک ماست

« دستانت را به من بده »

تا پرواز را آغاز کنیم

آسمان را سیر کنیم

فریاد بر آریم

و اشک ریزیم

ترانه ای سر دهیم

آنگاه

در سرزمین لحظه ها

بودنمان را جشن بگیریم 

اندکی بدی در نهاد تو

اندکی بدی در نهاد من

اندکی بدی در نهاد ما .... _

و لعنت جاودانه بر تبار انسان فرود می آید .

آبریزی کوچک که به هر سراچه _ هر چند که خلوتگاه عشقی باشد _

شهر را    

از برای آن که به گنداب در نشیند

کفایت است .

استاد                                  شاملو